Vanuit Jackson Hole rijden we recht de bergen in die het dorpje omgeven. Het gaat steil omhoog en binnen een mum van tijd zitten we ver boven ons beginpunt (helaas staat Thijs net voor het dorp).

Na de bergen zitten we in Idaho. Het is een beetje vreemd: zogauw we de eerste stad verlaten zitten we midden in een soort van prairie waar de weg recht is en het verkeer afwezig. Af en toe is er een afslag die niet op de kaart staat en waar een groot hek de weg verspert.

Ons vermoeden dat hier wat gekonkeld wordt waarbij bezoekers minder welkom zijn wordt aangewakkerd door een bord dat vermeldt dat even verderop de eerste kerncentrale ter wereld staat. We nemen het zekere voor het onzekere en slaan de tour over. Even later komen we door Arco, The first town to be lit by atomic power. Vrijwel ieder huis staat te koop of is verlaten; de atoomkracht drijft nog slechts een knipperend stoplicht in het centrum, waar we linksaf slaan.

Nu komt er iets leuks: 1 miljoen jaar geleden is hier een geweldige vulkaanuitbarsting geweest waardoor er nog steeds een landschap ligt dat bestaat uit gestolde lava. Het is tegenwoordig Craters of the Moon nationaal park.

Een waanzinnig park. Alles bestaat uit brosse lava: de steentjes op de grond, de maffe torentjes die her en der staan, de heuvels die uit het landschap oprijzen.

Vrijwel nergens mag je lopen vanwege de broosheid van het materiaal, maar de grootste heuvel is begaanbaar. We lopen, in de zinderende zon, naar boven.

Bovenop is het prachtig: een warme prairiewind waait door ons haar en we kijken het hele park over. Het landschap dat we zien is behoorlijk eigenaardig. In de jaren zestig kwamen de Apollo-astronauten hier om te wennen aan het maanlandschap.

Aan de andere kant van het park is een aantal natuurlijke grotten in de lava, waar het verrassend koel is. Op de bodem van een krater ligt zelfs nog sneeuw van de afgelopen winter.

Bijna niet te geloven, als het buiten boven de dertig graden is. We zijn allebei een beetje verbrand en picknicken onder een boompje.

Aan het eind van de dag komen we aan in onze slaapplaats, Twin Falls. We rijden over een magistrale brug die een diepe canyon overspant. Morgen weer verder.
