De race start om 12:15 en buienradar voorspelt regen om 12:55. Doorlopen dus. Voor de verandering de eerste kilometer maar eens met de kopgroep meegelopen en kijk, dat werkt: van de opgebouwde voorsprong blijft genoeg over om eindelijk, eindelijk, weer eens onder de 40 minuten te komen. Hoera!

Uitslag, analyse. 10 km - 39:49.

posted at: 01:11 | path: /nl/lopen/wedstrijden | permanent link

Het is mooi herfstweer tijdens deze loop. Zonnetje, blaadjes op de grond. Het tempo lijkt constant op 3:59/km, maar in de 5e kilometer komen er ineens 10 seconden bij. In de tweede ronde, op dezelfde plek, nog eens. Hmm.

Nou ja, lekker gelopen in ieder geval. Uitslag, analyse. 10 km - 40:19.

posted at: 00:00 | path: /nl/lopen/wedstrijden | permanent link

Nu open voor business: eco.nomie.nl, met nieuws door een economische bril. Met onder andere ikzelf. Als dat geen aansporing is...

posted at: 07:41 | path: /nl/economie | permanent link

Door de trein galmt een omroepbericht. Het volgende station is Breukelen, deze trein stopt nog in Abcoude, Amsterdam Bijlmer, Duivendrecht en Centraal. Nu eerst Breukelen.

Het zal wel toeval zijn, maar het volume van mijn Ipod is precies zo dat de conducteur lekker in de muziek ligt. Groot is mijn vreugde als hij ook nog eens het intro van de Eurythmics tot op de seconde volpraat. Het is waar: Radio is niet meer wat het geweest is.

posted at: 08:38 | path: /nl/radio | permanent link

posted at: 05:31 | path: /nl/jasmijn | permanent link

Holy smoke.

posted at: 07:21 | path: /nl/dingen | permanent link

Het is een teken van mijn gevorderde leeftijd als je ziet hoe ik opgewonden raak van deze site met Curry en Van Inkel presentatiecuts in MP3.

posted at: 06:27 | path: /nl/radio | permanent link

4 november 2004

Vertraging bij de avondvlucht. Alle gezellige koffiebars zijn inmiddels dicht. Bah

Eenmaal geland blijkt het vliegveld gehuld in een soort grondmist, wat zorgt voor een grappig effect. Ik leun uit de bus en maak een foto van ons vliegtuig.

Dat leidt tot het volgende gesprek met een medepassagier:
Medepassagier: Weet je dat je het verboden is om op het vliegveld foto's te maken? Het is een militair geheim.
Ik: Nou, als ik een spion was dan zou ik niet zo'n enorme camera bij me hebben.
M: Hoezo niet?
I: Nou ja, je wilt toch als spion niet herkend worden?
M: Dat valt tegenwoordig wel mee hoor. Ik ben zelf ook spion.
Ik (schaapachtige blik): Ehm - moet je dat dan wel vertellen?
M: Bij alle ambassades weet iedereen wie de grote spion is. Dat is maar goed ook, anders werd het een chaos.
I: (huh?)
M: Dan weet niemand waar ze met de informatie naartoe moeten gaan.

posted at: 03:23 | path: /nl/plaatsen/munchen04 | permanent link

Om de goede afloop van diverse recente ondernemingen te vieren kochten we een schilderij met Hollands landschap. Fraai, toch?

posted at: 09:48 | path: /nl/dingen | permanent link

17 oktober 2004

Op een zondagochtend zoals je ze alleen in Amerika ziet, met een strakblauwe lucht en een frisse wind door de bomen, breng ik een bezoek aan Arlington. De begraafplaats van 's lands offers op het slagveld, ook nu weer bezig met een flinke uitbreiding. Volgens mijn reisgids de nummer-1 bestemming in de stad.

Op de heuvel aangekomen worden je ergste vermoedens bevestigd: ronkende bussen vol met bejaarden razen over de snelweg die tussen de graven is aangelegd, bij sommige hotspots is het wachten op een glimp van het graf in kwestie (JFK is nog steeds erg populair bij de meisjes), een gids vertelt een groep Nederlanders een mop.

Gelukkig is de begraafplaats groot genoeg. Als je even doorloopt ben je al snel de enige levende persoon in zicht. Ik kan me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat het wel prettig liggen is, hier tussen de ruisende bomen, onder de spelende eekhoorns. Het zal het weer wel zijn.

Op de terugweg loop ik, net als de erewacht, over een ingesleten pad naar de metro. Niet zo heel veel verder ligt de brug over de Potomac, met daarachter het Lincoln monument. Ik besluit ter plekke ook een offer te doen en loop door, de brug over. Die is een stuk langer dan gedacht.

Eenmaal aangekomen bij het monument blijk ik midden in een demonstratie gelopen te zijn. Was het vrijdag nog pro-Bush en tegen homo's, nu zijn het de liberals die, daar zal de VVD van opkijken, het belang van de arbeider verdedigen.

Overigens, als de opkomst een maatstaf is ziet het er slecht uit voor Kerry. De grootste stroom mensen die hier lopen zijn toeristen op weg naar het monument; de sprekers zijn slecht en vervallen in herhaling. Ik krijg een Kerry-button, ondanks mijn protesten dat ik not from here ben.

Honest Abe ziet het allemaal rustig aan.

Nou ja, en als je dan even doorloopt ben je zo weer in het Smithsonian. Aan het plafond daar hangt een DC3, waar we niet zo lang geleden nog een rondvlucht in hebben gemaakt. Morgenavond terug naar Nederland, hopelijk met beter materieel.

posted at: 16:34 | path: /nl/vakantie/Washington_DC_2004 | permanent link